De Slufter is een uniek gebied dat in open verbinding staat met de Noordzee. Na een aantal mislukte pogingen om er een landbouwpolder van te maken, werd aan het begin van de 20e eeuw besloten het zeegat open te laten. Het Sluftergebied bestaat uit een krekenstelsel dat soms na een storm onder water staat. Kenmerkend is de kweldervegetatie met planten als zoutmelde, zeekraal, de geurige zeealsem en het lamsoor, waarvan de bloemen in de zomer het hele gebied paars kleuren. Het grootste deel van De Slufter wordt als vogelreservaat beheerd; alleen het zuidelijke gedeelte is vrij toegankelijk. In het noordelijke stuk broeden veel vogels, zoals eidereend, bergeend en kluut. In de Sluftergeul leven zeedieren als krabben, garnalen en platvis. De Slufter wordt beweid door schapen, die door het eten van de kwelderplanten bij voorbaat al gezouten zijn!
De Muy is een jong duingebied waar de invloed van het zoute water verdwenen is. In tegenstelling tot De Slufter is de mens er hier wel in geslaagd om een stuk strand in te polderen. Er is een dijkje aangelegd dat het gebied van de zoute Sluftervallei scheidt. Doordat er later nieuwe stuifdijken op het strand zijn aangelegd steeg het grondwater en ontstond de Muyplas. In De Muy zijn bijzonder fraaie duinen te vinden, met zeer steile hellingen. In de langgerekte vlakte in het centrale deel van het Muygebied liggen veel weilanden en een markant dennenbosje, dat het Oorlogsschip wordt genoemd. Staatsbosbeheer ontwikkelt plannen om op een groot deel van de weilanden meer ruimte te geven aan de natuur die bij de duinen hoort.
De Muy is vermaard om zijn lepelaars, maar je vindt er ook blauwe reigers, aalscholvers, blauwborsten en nachtegalen. De Muy is ook waardevol om z’n plantengroei. In de Buitenmuy groeit bijvoorbeeld het zeldzame teer guichelheil, een klein roze bloempje. In de duinweiden aan de oostkant van De Muy groeien verschillende soorten orchideeën, waaronder de vroegbloeiende harlekijn.
Download ook de brochure van Staatsbosbeheer over Muy Slufter 2010